logo



Po wojnie trzydziestoletniej (1618 – 1648) wprowadzono ograniczenia uprawnień cechów piwowarskich. W Koszalinie w 1664 r. i w 1678 r. status piwowarów został poddany rewizji zmniejszającej dotychczasowe uprawnienia. I tak oto każdy piwowar do warzenia piwa mógł zużyć tylko dwa worki słodu miesięcznie zaopatrując się tylko i wyłącznie w młynie miejskim. W 1678 r. władze brandenburskie zabroniły piwowarom prowadzenie własnego wyszynku. Piwo sprzedawali karczmarzom bez żadnej formy nacisku. W Koszalinie były to: piwnica miejska, bursa ratuszowa i karczma pod nazwą „Drage”. Wiemy też ile wynosiła w 1682 r. roczna produkcja beczek piwa. Było to 4224 beczek piwa.

Upadek piwowarstwa cechowego to końcówka XVIII w. W 1782 r. piwowarstwem miejskim zajmowały się 704 osoby, a już w 1798 r. tylko 434 piwowarów zajmujących się wyłącznie warzeniem piwa. I tak oto wchodzimy w browarnictwo przemysłowe, o którym opowiem trochę więcej.

Piwowarstwo Koszalina reprezentowało 7 małych browarów, które produkowały 3300 beczek piwa.
POWRÓT